Όταν οι πατριώτες αντικαταστάθηκαν από διεθνή κινήματα

Όταν ερωτήσει ο κάθε Έλληνας τον εαυτό του ποιος είναι και που πάει, τότε θα έχει αρχίσει το τέλος της κρίσης.
Είχαμε ξεχάσει. Μας κάνανε να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε. Μας κάνανε να ξεχάσουμε μέσα από την ελλειπή παιδεία.
Ο Έλληνας μετά από τη μεταπολίτευση για να νιώσει ότι αξίζει έπρεπε να είναι δεξιός ή σοσιαλιστής. Ξέχασε να είναι Έλληνας.
Ο σοσιαλισμός, ο κουμμουνισμός, ο φιλελευθερισμός είναι ιδεολογίες, δεν παύει να είναι και πρακτικές.
Θέλουμε ελευθερία της επιχειρηματικότητας; Χρησιμοποιούμε...
το φιλελευθερισμό.
Θέλουμε προστασία των χαμηλών στρωμάτων; Χρησιμοποιούμε το σοσιαλισμό.
Θέλουμε την εργατική τάξη άρχουσα; Τότε χρησιμοποιούμε τον κουμμουνισμό.
Θέλουμε ελευθερία δίχως όρια για το κεφάλαιο; Χρησιμοποιούμε τον καπιταλισμό.
Όλα τα παραπάνω τα χρησιμοποιούμε. Δεν μας χρησιμοποιούν.
Χάσαμε την ταυτότητά μας. Ο ένας έγινε διεθνής σοσιαλιστής, ο άλλος διεθνής κουμουνιστής, ο άλλος διεθνής αριστερός, ο άλλος διεθνής καπιταλιστής.
Τίποτα ελληνικό, τίποτα για την πατρίδα.
Όταν τα παραπάνω ξαναγίνουν εργαλεία, τότε θα αρχίσει η κοινωνία να τραβάει την ανηφόρα.


Του Ε. Σταυριανάκη