Διαρκούντος του πολέμου του 1914 – 1918 και κατά τοην κρισιμωτέραν στιγμήν του εμφυλίου σπαραγμού, των ευαρίθμων κατοίκων της κώμης Απειράνθου εμμόνως αρνηθέντων να δηλώσωσιν ότι προσχωρούσιν εις το τα σπλάγχνα της Ελλάδος καταιμάξαν χωριστικόν κίνημα της Θεσσαλονίκης, εστάλη κατά της δρακός των ηρώων αυτών ένοπλος δύναμις και το αντιτορπιλικόν ΘΕΤΙΣ, όπερ φια σφοδρού κανονιοβολισμού κατέστρεψε απάσας τας οικίας του χωριού. Είτα μετά μακράν και στενήν πολιορκία του χωριού, καθ’ ην τα αδελφοκτόνα πολυβόλα κατυέριψαν τους πλείστους των κατοίκων νεκρούς, εκυρεύθη η Απείρανθος εξ’ εφόδου, των πλειοτέρων χωρικών τραπέντων προς τα όρη.
Είναι ανεκδιήγητα τα μαρτύρια άτινα το τυφλόν τότε κυριαρχούν πάθος διέπραξεν εις την αιματοκυλισθέισαν άτυχη κωμόπολιν, πλην όταν θα γραφή η ιστορία του Ελληνικού αυτού δράματος, το ζοφερόν αυτό επεισόδιο, είναι βέβαιον ότι θα αποτελέση μιαν των ζοφερωτέρων σελίδων της.
Γέρων χωρικός Απειράνθιος μας αφηγήθη λεπτομερώς τα της τραγωδίας εκείνης, προ... της οποίας αισθάνεται τις την ανάγκην να καλύψη εξ αισχύνης το πρόσωπον παρέστη μάρτυς σκηνών άγριων και ανεκδιήγητων, η δε βλοσυρότης ην είχον προσλάβη οι οφθαλμοί του απεικονίζον πιστώς την φρίκην ην και σήμερον έτι αισθάνεται αναπολών την κόλαση εκείνων, εξ ης ως εκ θαύματος διεσώθη. Οι Σαρακηνοί και οι Αλγερινοί πειραταί δεν έπρακαν πάντως φρικτότερα κατά τας επιδρομάς των την εποχή εκείνη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου