Τα τρίδυμα από την Κόρωνο της Νάξου και ο στρατάρχης ΤΙΤΟ της Γιουγκοσλαβίας

Το 1954 ο Στρατάρχης της Γιουγκοσλαβίας Τίτο βάπτισε μέσω του πρέσβη της Γιουγκοσλαβίας τις τρίδυμες κόρες του Κωνσταντίνου Μανωλά από την Κόρωνο.
Για το συγκεκριμένο γεγονός η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 24 Ιουλίου 1954 έκανε εκτενέστατη αναφορά , ποιο συγκεκριμένα λέει:
Όταν ο πρόεδρος της Γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας στρατάρχης Τίτο έφθασε στην Αθήνα όπου τον υποδέχτηκε πλήθος κόσμου δε σκέφτηκε ούτε μια στιγμή πως θα δημιουργούσε συγγενικούς δεσμούς με την Ελλάδα.
Η ιστορία που κάποτε ξεθωριασμένη από το χρόνο θα φαίνεται σαν όμορφο παραμυθάκι ξεκίνησε με δάκρυα απελπισίας από το Μαιευτήριο της Έλενας. Εκεί το πρωί που η Αθήνα σημαιοστολισμένη υποδεχότανε τον στρατάρχη Τίτο, μια φτωχή κοπελίτσα, η Σοφία σύζυγος Κωνσταντίνου Μανωλά, κοιλοπονούσε σε ένα κρεβάτι τρίτης θέσης. Άκουγε κανονιές είχε μουσκέψει στον ιδρώτα, έκανε υπομονή και περίμενε. Κάτω στο προαύλιο, κάπνιζε και περίμενε και ο Μανωλάς, να υποδεχθεί το παιδί του. Τον περασμένο χρόνο είχε αποκτήσει ένα αγόρι. Τούτο το ήθελε κορίτσι, φτωχός εργάτης ήταν μα κοντά στο ένα θα μεγάλωνε και το άλλο...


Έτσι με το μυαλό του πότε στη γυναίκα του που κοιλοπονούσε και πότε στο παιδί που θα ερχόταν στο κόσμο, περίμενε ώρες ολόκληρες, ανύποπτος του τι έμελλε να αντικρύσει σε λίγο. Γιατί, όταν κάποια στιγμή, τον ειδοποίησαν ότι μπορούσε να δει τη γυναίκα του, ζαλίστηκε και πιάστηκε από τα σίδερα του κρεβατιού. Πλάι στη γυναίκα του που χαμογελούσε, έπαιζαν τα χεράκια τους στον αέρα τρία μωρά. Τα κοίταζε τα ξανακοίταζε, έστρεφε το βλέμμα στις νοσοκόμες, ήθελε να ρωτήσει μα δεν ήξερε τι να πει.
Να σου ζήσουν οι κόρες, του είπε μια νοσοκόμα κι η φωνή της τον κτύπησε σαν κεραυνός. Χωρίς να θέλει, κάθισε στο κρεβάτι κι έπιασε με τα δύο του χέρια το κεφάλι του. Ήταν πολύ μεγάλη ευτυχία για τους φτωχούς ώμους του. Έμεινε λίγο, φίλησε τη γυναίκα του και έφυγε.

Ο Κώστας Μανωλάς είναι 25 χρονών και η γυναίκα του η Σοφία 21. Και οι δύο κατάγονται από τη Νάξο, αγαπήθηκαν εδώ στην Αθήνα παντρεύτηκαν πριν από δύο χρόνια, πέρυσι έκαναν ένα αγοράκι και τώρα περίμεναν το κοριτσάκι τους αλλά η τύχη τους έφερε τρίδυμα. Ο Μανωλάς ζαλισμένος από το αναπάντεχο που τον βρήκε πήρα το δρόμο για το Νέο Ηράκλειο να πάει την είδηση στη πεθερά του την κυρά Μαρία Παντελιά. Είχε κιόλας σφηνωθεί στο μυαλό του η ιδέα να κρατήσει μονάχα το ένα και να δώσει στο βρεφοκομείο τα άλλα δύο. Θα συζητούσε λοιπόν το πράγμα με την πεθερά του . Ωστόσο κατεβαίνοντας από το λεωφορείο έπεσε πάνω σε έναν γνωστό του
-στην υποδοχή του Τίτο ήσουνα Κώστα?
-για υποδοχές είμαστε τώρα… Γέννησε η Σοφία και .. μη ρωτάς
-μπράβο . Και δε μου λες? Σου κανέ κόρη?
-την έκαμε . Με τη διαφορά μόνου πως την έκαμε με άλλες δύο αδερφές.
-δηλαδή ? αναρωτήθηκε ο φίλος του
-τρεις μαζεμένες κόρες έκανε η Σοφία
Ο φίλος του σφιξε το χέρι
-Ευτυχία είναι τα κορίτσια Κώστα. Μην κάνεις σα να σε σκότωσαν. Ο Τίτο σου φερε γούρι.
Ο Κώστας για δύο βδομάδες προβληματιζόταν με το τι θα κάνει τελικά θυμήθηκε αυτό που του είπε ο φίλος του για τον Τίτο και αποφάσισε να γράψει τν καημό του στον Γιουγκοσλάβο πρέσβη :
‘’ Αφού τουλάχιστον ο στρατάρχης είναι γουρλής, έλεγε στο γράμμα, ας δεχθεί να μου βαπτίσει το ένα ‘’ .

οι γονείς Κώστας & Σοφία Μανωλά
Πέρασαν μερικές μέρες, ο Μανωλάς είχε ξεχάσει το ‘’διάβημα’’ του. Μια μέρα παρουσιάζονται στο σπίτι του ένας άντρας και μια γυναίκα ξένοι και του ζήτησαν να δουν τον Μανωλά Κωνστάτζα και τη γυναίκα με τα τρίδυμα.
-είμαστε από την Γιουγκοσλαβική πρεσβεία δήλωσαν. Ήρθαμε να δούμε τα τρίδυμα και να σας πούμε ότι ο στρατάρχης Τίτο δέχτηκε να γίνει νονός και των τριών κοριτσιών.
Δεύτερος κεραυνός ήρθε πάλι στο Μανωλά που ζαλισμένος όπως ήταν του ζήτησαν να πάει στην πρεσβεία.
-ο κ Πρέσβης του είπαν θέλει να σας δει και να σας ανακοινώσει επισήμως την απόφαση του στρατάρχη.
Τον δέχτηκε ο ίδιος ο Πρέσβης
-έστειλα αμέσως το γράμμα σου στον στρατάρχη, του είπε. Μου τηλεγράφησαν ότι δέχτηκε με ενθουσιασμό να κάνει την τριπλή αυτή κουμπαριά στην Αθήνα και με επιφόρτισε να σε ρωτήσω τι δώρα θέλεις να σου κάνει.
Ο δυστυχής Μανωλάς τα έχασε.
-τίποτα, τι δώρα να μου κάνει ? Φτάνει που θα τα βαφτίσει



Ο πρέσβης εξήγησε στον Μανωλά μερικά πράγματα και του δήλωσε ότι τα παιδιά θα μεγαλώσουν με έξοδα του στρατάρχη.
-και εσύ? Τον ρώτησε, τι δουλειά κανείς?
-πότε εδώ και πότε εκεί, μερεμέτια
-θα σου βρούμε και σένα μια μόνιμη δουλειά.
Έπειτα ήρθαν και στα ονόματα που θα δώσουν στα παιδιά. Ρωτάει ο πρέσβης.
-μήπως έχεις υπ’ όψιν κάποιο όνομα?
-έχω, απάντησε ο Μανωλάς, το ένα θέλω να το βγάλω Ιωσηφίνα, το όνομα του Στρατάρχη.
Ο πρεσβευτής χαμογέλασε και είπε
-ο στρατάρχης θέλει, αν δεν έχεις αντίρρηση, να τα ονομάσεις Αθηνά, Μίρα που θα πει στα γιουγκοσλαβικά Ειρήνη και Εμίνα.
Φυσικά και δεν είχε αντίρρηση ο Μανωλάς και έφυγε περιμένοντας τη μέρα της βάπτισης. Ο πατέρας θυμήθηκε τώρα και ένα σημαδιακό όνειρο που είχε δει λίγες μέρες πριν γεννήσει η γυναίκα του. Είδε στον ύπνο της ότι βρισκότανε ανάμεσα σε κάτι θεόρατα βουνά και μια ασπροφορεμένη γυναίκα χόρευε και πηδούσε από τη μια κορυφή στην άλλη. Ξάφνου τα βουνά χάθηκαν και στη θέση τους απλώθηκε μια γαλήνια θάλασσα με ολοκάθαρα νερά. Η γυναίκα παρουσιάστηκε πάλι και της είπε ‘’Είμαι η Τύχη σου, σε είχα παραμελήσει ως σήμερα, μα τώρα θα σε βοηθήσω …’’’. Έτσι ο Μανωλάς απέκτησε τα τρίδυμα, κέρδισε τη κουμπαριά του Τίτο και το όνειρο ξεδιάλυνε. ‘’’

Οι γονείς ήταν ο Κώστας Μανωλάς του Στυλιανού και η Σοφία Παντελιά του Νικολάου και οι δύο από τη Κόρωνο. Πέρα από την κουμπαριά, βέβαια ο Κωνσταντίνος Μανωλάς πήρε και το παρατσούκλι Τίτο όπως τον ήξεραν όλοι από τη βάπτιση και μετά.

ορεινός Αξώτης