Το σύστημα μπορεί να μην έχει φαντασία, έχει όμως ένα καλό οπλοστάσιο
για να σακατεύει τα μυαλά μας. Βρέχει γεγονότα, «γεγονότα», ειδήσεις,
«ειδήσεις», αποπροσανατολισμούς και προβοκάτσιες.
Κάπου εκεί χάνεται ο νους κι εγκαταλείπει. Διαφωνούμε ακόμη κι εντός μας για το αν κάτι που έγινε ήταν προβοκάτσια, προσπάθεια να ξεχάσουμε την πραγματικότητα, χαλί κάτω από το οποίο έκρυψαν κάποιοι τις βρωμιές τους.
Κι έτσι φτάνουμε στο πουθενά. Κάπου εκεί θολώνει η αλήθεια. Κάπου εκεί χαίρεται και χαμογελά το Κράτος με την αδυναμία μας να ξεχωρίσουμε το κατασκευασμένο από το πραγματικό. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εγκαταλείπουν. Που λένε «δε θέλω...
Κάπου εκεί χάνεται ο νους κι εγκαταλείπει. Διαφωνούμε ακόμη κι εντός μας για το αν κάτι που έγινε ήταν προβοκάτσια, προσπάθεια να ξεχάσουμε την πραγματικότητα, χαλί κάτω από το οποίο έκρυψαν κάποιοι τις βρωμιές τους.
Κι έτσι φτάνουμε στο πουθενά. Κάπου εκεί θολώνει η αλήθεια. Κάπου εκεί χαίρεται και χαμογελά το Κράτος με την αδυναμία μας να ξεχωρίσουμε το κατασκευασμένο από το πραγματικό. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εγκαταλείπουν. Που λένε «δε θέλω...
πλέον να μαθαίνω». Δεν τους κατηγορώ.
Όμως γνώμη μου είναι πως όλα, τα πάντα, ειδήσεις και «ειδήσεις»,
γεγονότα και «γεγονότα» πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν ως κομμάτια του
επικοινωνιακού παζλ που φτιάχνεται από...











.jpg)









