Μια άποψη

Τι χρειάζεται πραγματικά αυτή η χώρα για να αλλάξει; Ένα ακόμα παιδί του καθεστώτος; Έναν βγαλμένο μέσα από όλους τους υπόλοιπους; Φθαρμένο ή άφθαρτο; Έμπειρο ή άπειρο; Η πιο σωστή φράση που θα απαντήσει στους σκεπτόμενους είναι η εξής :
«Όποιος δεν γνωρίζει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει»
Και αυτό είναι η Ελλάδα και ο λαός της. Ανιστόρητοι. Ελάχιστοι ξέρουν την ιστορία μας και οι υπόλοιποι την γνωρίζουμε διαστρεβλωμένη, από τα συμφέροντα που κατάφεραν τα τελευταία 30+ χρόνια να ποτίσουν ακόμα βαθύτερα το χώμα του διαχωρισμού, της διαίρεσης, του πράσινου και του μπλε, του ολυμπιακού και του παναθηναϊκού, των μεν και των δεν...
Δεν είναι σκοπός μου να σταθώ στα λάθη του παρελθόντος. Αλλά σε αυτά που προδιαγράφονται μπροστά μας. Το σάπιο το ψάρι λένε βρωμάει από το κεφάλι. Ακριβώς λοιπόν το σάπιο κεφάλι της εξουσίας των βολεμένων, προσπαθεί να νύχια και με δόντια να επιβάλλει πράγματα που θα βυθίσουν το λαό σε ακόμα μεγαλύτερα βάραθρα.
Οικονομικά και ψυχολογικά. Με ποιο τρόπο; Συντηρώντας τη διαίρεση. Οι δεξιοί, οι αριστεροί, οι φιλελεύθεροι, οι ανατρεπτικοί. Με μια λέξη. ΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ.
Όταν ο λαός δεν μπορεί να καταλάβει με απλά ελληνικά ότι η μόνη επιδίωξη των καθεστώτων που αναγνωρίζουν σαν υπέρτατη αξία το χρήμα και όχι την ανθρώπινη ζωή, είναι καταδικασμένος να ζήσει κάτω από αυτή την απύθμενη μπότα.
Αναρωτιέσαι ακόμα αν θα αντιδράσεις με την ψήφο σου; Για να βγάλεις επάνω ποιον; Αυτόν που τα παίρνει λιγότερο; Για να σε υπερασπιστεί; Υπάρχει κανείς που θα σε υπερασπιστεί καλύτερα εκτός από τον εαυτό σου; Τότε γιατί αναρωτιέσαι; Γιατί εν χορώ τα ΜΜΕ κατευνάζουν την αγανάκτηση, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα ξαναναπνεύσεις. Ό,τι ακριβώς λες κι εσύ στην τράπεζα όταν χρωστάς το δάνειο. «Να μωρέ βοήθα με λίγο τώρα και σιγά σιγά θα στα δώσω». Ενώ ξέρεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση να το αποπληρώσεις ποτέ. ΤΟ ΙΔΙΟ ξέρει και η κυβέρνηση. Ότι δεν υπάρχει περίπτωση να γίνουν τα πράγματα σωστά και υπερ σου ποτέ πια. Πάνω από όλα οι τράπεζες.
Και να μην το υπεραναλύσουμε. Όλα τα μέτρα είναι εναντίον του λαού. Εγώ δεν είδα να περνάει κανένα μέτρο για να βάζει χέρι στις τράπεζες, στα διόδια, στους μεγαλοεργολάβους, στα ξεπουλήματα, στις offshore. Τα μόνα μέτρα που περνάνε είναι εναντίον μας. Με την ελπίδα ότι «Να άλλο ένα μέτρο και θα τα ξαναπάρεις πίσω σιγά σιγά».
Όμως δεν πρέπει να κατεβάζουμε το κεφάλι. Το μόνο που πρέπει είναι να ενωθούμε. Να ενωθούμε σαν άνθρωποι, σαν Έλληνες, σαν σκεπτόμενα άτομα που θέλουν μία χώρα ανθρωποκεντρική και όχι χρηματοκεντρική. Και μην ανησυχείς αν κανένα κόμμα δεν τον υποστηρίξει αυτό τον αγώνα γιατί θέλει να κατεβάσει τους κόκκινους με τα στυλιάρια ή τους άλλους με τις σιδερογροθιές, ή τους μπαχαλάκηδες.
Εϊμαστε πολλοί περισσότεροι από αυτούς και εκείνοι πρέπει να μας φοβούνται κι όχι εμείς.
Έχει έρθει η ώρα να κατέβουμε στους δρόμους όλοι ενωμένοι ανεξάρτητα από το παρελθόν μας και να μην ξανανεβούμε σπίτι να δούμε τηλεόραση χωρισμένοι. Όχι για μας μόνο. Αλλά για τα παιδιά μας. Και για τους 4.000 αυτόχειρες που έφυγαν γιατί δεν τους υπερασπίστηκε κανείς…


Δημήτρης